از صبح یه برف شیکی میاد و همه جا سفید شده، بالاخره برف امسالم دیدیم و چشممون به جمالش روشن شد. امیدوارم ادامه داشته باشه و دل خوش کنک نباشه فقط.

جواب همه نمره هام اومده و به جز دوتاش بقیه خوب بودن، خوشحالم که با وجود بی برنامگی که این ترم داشتم نمره ی قابل قبولی تونستم بگیرم و دچار وجدان درد نشدم.

کلا آدم بی برنامه ایم و این عادت بدیه که ترکش خیلی سخته.

 کی حس تغییر داره!!

پ.ن : اندکی صبر سفر نزدیک است  

چند روزیه که امتحانا تموم شده و من رسما  دارم آرامشو تجربه می کنم. خوشحالم، خیلی!

خدایا شکرت

دارم تلافی این چند روزه خونه نشینی و انزوا رو در میارم، از صبح بیرون بودم و تازه برگشتم خونه در حال آشپزی و کدبانو گری می باشم.

وای که چقدر شیرینه این روزا، کاش همیشه همینطوری باشم.

الکی خوش بودن چقدر خوبه، خدایا این روزا رو از ما نگیر

چقدر اعصابم به هم ریختست. امتحانای لعنتی هم انگار قصد تموم شدن ندارن، دیگه مغزم نمیکشه به خدا چه روزای گندی!!

دلم یه تحول اساسی میخواد؛ دلم مب خواد دور شم از این خونه و زندگی، دلم یه سفر می خواد؛ یه سفر بدون همسری!

ای کاش بشه یه چند روزی از هم دور شیم. این حالتامو دوس ندارم.

یا امام رضا یه حالی بهم بده؛ اجازه بده بیام پابوست. صدامو میشنوی؟؟؟؟